ती लिहिते म्हणून…

-
ती लिहिते…
कारण बोलण्यासाठी शब्द अपुरे पडतात.
घराच्या कोपऱ्यात बसून ती वही उघडते,
आणि आत साठवलेली अस्वस्थता शब्दांत ओतते.
ती आई आहे, पत्नी आहे, मुलगी आहे—
पण सर्वात आधी ती स्वतः आहे,
हे आठवण्यासाठी ती लिहिते.
दिवसभर जबाबदाऱ्यांच्या गर्दीत
तिचे स्वप्न कुठेतरी कोपऱ्यात बसून वाट पाहत असते.
कोणी समजून घेईल याची अपेक्षा न ठेवता
ती कागदावर स्वतःशी प्रामाणिक राहते.
तिचे लेखन बंडखोर नाही,
ते फक्त खरं आहे.
आणि म्हणूनच ते जास्त तीव्र आहे.
ती लिहिते—
कारण तिचा आवाज दबवला गेला तरी
तिच्या शब्दांना पंख असतात.
Nanda patil

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Furthest I Have Ever Traveled

-
Image
The Furthest I Have Ever Traveled I have not yet traveled very far from home in my life, but even a small journey can feel like a big adventure when you are young. The furthest I have ever gone was a trip to visit my relatives in another city. Though it was not across countries or oceans, for me it felt exciting, new, and memorable, because it was the first time I left the comfort of my familiar surroundings for a few days. The journey began early in the morning when my family and I boarded the bus. I still remember the thrill of sitting by the window, watching trees, fields, and villages pass by. Each stop felt like a glimpse into another world, with new faces, small shops, and different foods being sold on the roadside. The ride was long, and though I grew tired at times, I was also full of curiosity, waiting to see what lay ahead. When we finally reached the city, I was amazed. The streets were busier than the ones in my hometown, the buildings stood taller, and there was a rush of ...
Read more

भावनांच्या पल्याडची ती

-
Image
ती फक्त भावनांनी बनलेली नसते… ती भावनांच्या पल्याड उभी असते. तिच्या डोळ्यांत पाणी असतं, पण ते तिची कमजोरी नसते. तिच्या शांततेत वादळं असतात, पण ती त्यांना नाव देत नाही. ती रडते, हो… पण प्रत्येक वेळी तुटत नाही. कधी कधी ती रडून अधिक मजबूत होते. लोक म्हणतात, “ती खूप emotional आहे.” पण कोणी विचारत नाही — इतकी भावना मनात साठवूनही ती रोज नव्याने कशी उभी राहते? ती घर सांभाळते, नाती सांभाळते, स्वप्नं जपते… आणि स्वतःला मात्र शेवटी ठेवते. तिच्या हसण्यात थकवा असतो, आणि तिच्या थकव्यातही एक हट्ट असतो — हार मानायची नाही. तिला समजून घेणं सोपं नसतं. कारण ती जे बोलते त्यापेक्षा ती जे गप्प राहते त्यातच जास्त सत्य असतं. ती कधी तक्रार करत नाही, कारण तिला माहीत असतं — तक्रारींना उत्तरं नसतात, फक्त गैरसमज वाढतात. पण एक दिवस… ती स्वतःसाठी उभी राहते. रागाने नाही, द्वेषाने नाही, तर आत्मसन्मानाने. ती शिकते — सगळ्यांसाठी जगताना स्वतःला हरवायचं नसतं. ती समजते — प्रेम म्हणजे स्वतःला विसरणं नाही, तर स्वतःला जपून दुसऱ्यांना देणं आहे. भावनांच्या पल्याडची ती कमजोर नाही… ती खोल आहे. ती नाजूक नाही… ती संवेदनश...
Read more

Kisi Ne Roka Nahi

-
Image
Mujhe kisi ne rokne ko nahi kaha, jab main bikhar rahi thi. Kisi ne nahi bola— ruk ja, thoda saans le, main hoon. Main khud ko sambhaalti rahi, girti rahi, aur duniya ne sirf dekha. No hands reached out, no voice asked are you okay? Bas meri khamoshi thi, aur meri aadat— sab theek hone ka natak. Mujhe kisi ne nahi roka kyunki shayad log strong dikhne walon ko tootne ki ijazat de dete hain. I kept walking, bleeding quietly, learning the hard way— kabhi-kabhi khud ko hi rokna padta hai. Aur shayad yeh bhi ek sach hai— jab koi nahi rokta, toh aurat khud hi apni guardian ban jaati hai.
Read more