ती लिहिते म्हणून…

ती लिहिते…
कारण बोलण्यासाठी शब्द अपुरे पडतात.
घराच्या कोपऱ्यात बसून ती वही उघडते,
आणि आत साठवलेली अस्वस्थता शब्दांत ओतते.
ती आई आहे, पत्नी आहे, मुलगी आहे—
पण सर्वात आधी ती स्वतः आहे,
हे आठवण्यासाठी ती लिहिते.
दिवसभर जबाबदाऱ्यांच्या गर्दीत
तिचे स्वप्न कुठेतरी कोपऱ्यात बसून वाट पाहत असते.
कोणी समजून घेईल याची अपेक्षा न ठेवता
ती कागदावर स्वतःशी प्रामाणिक राहते.
तिचे लेखन बंडखोर नाही,
ते फक्त खरं आहे.
आणि म्हणूनच ते जास्त तीव्र आहे.
ती लिहिते—
कारण तिचा आवाज दबवला गेला तरी
तिच्या शब्दांना पंख असतात.
Nanda patil

Comments

Popular posts from this blog

The Furthest I Have Ever Traveled

🌙 Wishes Made of Tears and LightWhen the heart learns to dream even after it breaks.

I Learned to Listen