भावनांच्या पल्याडची ती
ती फक्त भावनांनी बनलेली नसते…
ती भावनांच्या पल्याड उभी असते.
तिच्या डोळ्यांत पाणी असतं, पण ते तिची कमजोरी नसते.
तिच्या शांततेत वादळं असतात, पण ती त्यांना नाव देत नाही.
ती रडते, हो… पण प्रत्येक वेळी तुटत नाही.
कधी कधी ती रडून अधिक मजबूत होते.
लोक म्हणतात, “ती खूप emotional आहे.”
पण कोणी विचारत नाही —
इतकी भावना मनात साठवूनही
ती रोज नव्याने कशी उभी राहते?
ती घर सांभाळते, नाती सांभाळते,
स्वप्नं जपते…
आणि स्वतःला मात्र शेवटी ठेवते.
तिच्या हसण्यात थकवा असतो,
आणि तिच्या थकव्यातही एक हट्ट असतो —
हार मानायची नाही.
तिला समजून घेणं सोपं नसतं.
कारण ती जे बोलते त्यापेक्षा
ती जे गप्प राहते त्यातच जास्त सत्य असतं.
ती कधी तक्रार करत नाही,
कारण तिला माहीत असतं —
तक्रारींना उत्तरं नसतात,
फक्त गैरसमज वाढतात.
पण एक दिवस…
ती स्वतःसाठी उभी राहते.
रागाने नाही,
द्वेषाने नाही,
तर आत्मसन्मानाने.
ती शिकते —
सगळ्यांसाठी जगताना
स्वतःला हरवायचं नसतं.
ती समजते —
प्रेम म्हणजे स्वतःला विसरणं नाही,
तर स्वतःला जपून दुसऱ्यांना देणं आहे.
भावनांच्या पल्याडची ती
कमजोर नाही…
ती खोल आहे.
ती नाजूक नाही…
ती संवेदनशील आहे.
आणि संवेदनशीलता ही तिची ताकद आहे,
कमजोरी नाही.
ती प्रत्येक वेळी पडते,
पण पुन्हा उभी राहते —
शांतपणे, संयमाने,
आणि आतून अधिक प्रगल्भ होऊन.
कारण ती फक्त भावना नाही…
ती एक प्रवास आहे.
एक संघर्ष आहे.
एक सामर्थ्य आहे.
ती —
भावनांच्या पल्याडची. ✨
By Mahananda Hadimani
Comments
Post a Comment